Iedereen kan een community oprichten en zo mensen in beweging brengen en letterlijk de wereld veranderen. De directeur van Unilever zei ooit over de opstanden in Egypte “If they can bring down the government of Egypt in a few weeks, they can bring us down in nanoseconds”. De opstanden in het midden oosten zijn mede mogelijk gemaakt door de kracht en het bereik van social media.

Bedrijven zijn bang om de boot te missen en huren een zogeheten goeroe in om hun een social media strategie te ontwikkelen. De huisstijl wordt keurig integraal doorgevoerd online, medewerkers worden opgezadeld met een minimum aan tweets per dag en er wordt een ludieke Facebook actie gelanceerd om fans te krijgen. Easy toch, social media?

Toekomst van social media
Veel goeroes en bedrijven denken er op deze manier vanaf te komen en helemaal bij de tijd te zijn. Dream on. Ik geloof in de toekomst en echte kracht van de nieuwe online mogelijkheden en middelen. Kanalen aanmaken, vullen en gebruiken kan iedereen en doet nu ook bijna iedereen. Dat is stap 1. Een veel grotere uitdaging is het succesvol inzetten en bieden van relevante content van en binnen de kanalen. Stap 2 heeft te maken met strategie, ontwikkeling en content.

Strategie
Een succesvolle online communicatiestrategie is het grote gedachtegoed. De omschakeling van een traditionele communicatiestrategie naar een zogeheten 2.0 communicatiestrategie. Een online verlengstuk van de kerndoelen van jouw organisatie. Een verlengstuk dat integraal versterkt.

Ontwikkeling
De strategie wordt tastbaar in de kanalen en middelen. Interactie, integratie met social media en usability zouden naar mijn idee altijd de uitgangspunten moeten zijn voor de middelen. Een prachtige Facebook fanpage zonder concreet doel voor ogen is leuk, maar is nog niet genoeg. Een doelgroep luistert pas als de middelen boeien, inspireren, luisteren, meedenken en meepraten.

Content
Relevantie is het sleutelwoord voor het bouwen van een duurzame relatie met je waardevolle fans, volgers, lezers en bezoekers. De kern is het aanbieden van relevante informatie, via het juiste kanaal en voor het juiste publiek. Hier wordt de cirkel weer rond. Hier bewijzen een goede strategie, de juiste middelen en relevante content de kracht van online communicatie.

Community management
Communicatie gaat niet meer om zenden of ontvangen. Online communiceren begint met luisteren (monitoren). Mensen en vooral meningen zijn overal, merken zijn onderwerp van gesprek, de producten worden geprijsd op Vergelijk.nl, beoordeeld op Kieskeurig.nl, veroordeeld op Radar.nl en verkocht op Marktplaats. Merken kunnen nu met behulp van social media hun doelgroep 1-op-1 stimuleren én faciliteren met relevante content en informatie. Een community leeft, een community bestaat uit mensen en mensen zitten niet stil. Als community manager is het daarom van groot belang dat je de behoeften van je community signaleert en daar adequaat op reageert door waar nodig de strategie en middelen bij te schaven aan de wensen van de community.

Op basis van een doordachte online communicatiestrategie middelen ontwikkelen waarbinnen relevantie content aangeboden wordt voor het juiste publiek. Dát is het streven. Dát is een magische wisselwerking tussen klanten, fans, werknemers en anderen. Dát is community management. En dát is wat mij betreft de toekomst.

Straatbeeld
Het straatbeeld is erg levendig, vooral in de ochtend en in de avond, wanneer de hitte dragelijk is. Veel winkeltjes, eettentjes en kraampjes langs de weg. En uiteraard een chaotisch verkeer over volle wegen. De wegen zijn versierd met niet al te veilig elektriciteitsmasten. Aan de rand van de steden vind je gigantische airconditioned winkelcentra, die vooral in het weekend erg vol zitten met mensen die verkoeling zoeken. De winkelcentra zijn een vreemde tegenstelling met de kleine kraampjes die je in de stad en de wat armere delen van de stad ziet.

Verkeer
Het verkeer is een georganiseerde choas. Bestuurders lijken goed te anticiperen. Bovendien gaat het verkeer binnen de steden niet zo hard door de vele verkeersophopingen. De snelwegen tussen de steden zijn goed aanlegde tolwegen. Eerlijk gezegd was ik best verrast door de goede infrastructuur.
De rijkere mensen hebben zelf een auto. Degenen met minder geld nemen een soort van uitgebouwde jeep die vaak beschilderd is met religieuze teksten. Ik kan begrijpen waarom, ze zien er niet altijd even veilig uit. Een ander populair openbaar vervoers middel is de trycicle, de Filipijnse versie van een tuktuk.

Stroomuitval
Dat de stroom uitvalt op de Filipijnen is net als in bijna ieder Aziatisch land normaal. Niet heel vreemd wanneer je de elektriciteitsmasten ziet. De uitval duurt meestal een uur tot 2 uur, maar kan ook de hele dag duren. En natuurlijk weet je vooraf  nooit wanneer het gebeurt. Het maakt overigens niet uit waar je bent, in een armere of rijkere buurt. De rijke huishoudens hebben vaak wel een generator om koelkasten en airco’s te laten draaien. Gisteren heb ik de eerste storing mogen ervaren, deze duurde slechts 3 kwartier. Stroomuitval is een probleem dat onze programmeurs ook wel eens ervaren, en hoewel je je kunt voorstellen dat het vervelend is, is het pas echt vervelend wanneer je het zelf meemaakt.

Arm vs Rijk
Een goede balans tussen arm en rijk is er niet. Buiten de steden zijn er verschillende villawijken, die je alleen kunt betreden via een beveiligde poort. In de steden zelf zijn er wijken voor de meer welgestelden en voor de minderbedeelden. Echte sloppenwijken heb ik alleen vanuit het vliegtuig boven Manila gezien, maar gezien de veiligheid verwacht ik niet dat mijn collega’s hier me een sloppenwijk zullen laten zien. Wel is het zo dat de rijkeren veel huishoudelijk werk laten doen door de armen. De rijken zorgen voor arbeid voor de armen.

Ik verblijf bij Rain thuis. Hij komt uit een welgesteld gezin. Zijn vader werkt in Dubai (zoals zoveel Filipijnen) voor een Canadese firma. Ze hebben een ruim huis omheind door een hek, een huishulp die ons van eten voorziet, de was doet en het huis schoonhoudt. Best vreemd, maar het is hier normaal en bovendien onbeschoft om  bij deze taken te helpen.
Ik zit hier dus prima. Al blijft het soms moeilijk om toch niet even met kleine dingen te assisteren.

Avond
In de avond komt het leven hier echt op gang. Mensen gaan naar buiten om te eten en elkaar te ontmoeten. Ook de winkelcentra stromen dan vol. Restaurants blijven open zolang er mensen komen eten.
In het toeristische gedeelte van Angeles City (Field Avenue) gaan de bars en clubs open (voor die bars die niet 24 uur per dag open zijn). Schaarsgeklede damesn lokken je naar binnen.

De toeristen die hier komen, zijn veelal sekstoeristen. Dus ik ben als blanke jongeman een interessant object. Echter wanneer de dames en eigenaren van de clubs merken dat je hier niet bent voor hen, maar simpelweg een drankje wil doen met degenen met wie je op stap bent , verschuift de aandacht naar de dikke, oudere blanke vent ergens anders in de zaal. Het is een unieke ervaring om het sekstoerisme van zo dichtbij te ervaren, al maakt het me niet minder boos.
Het toont ook de corruptie in dit land aan. Prostitutie is verboden, maar de grootste hoerenstraat wordt bewaakt door de toeristenpolitie.

Veiligheid
Ik voel me hier geenszins onveilig. Ik word natuurlijk goed beschermd en ze houden me weg uit de gevaarlijke stukken. Ook is de auto altijd van binnen af gesloten, wanneer we autorijden. De mensen zijn erg vriendelijk en zijn gewend aan buitenlanders die in deze regio verblijven. Verhalen over ontvoeringen van buitenlanders, zoals in het zuiden van het land, spelen hier minder. Deze regio is zich erg bewust van het feit dat toerisme en werken in het buitenland grote voordelen kan hebben.

Gastvrij
De Filipijnen staan bekend om hun gastvrijheid. Ik kan niet anders dan dit beamen. Bij Joms thuis werd er  een waar feestmaal voor me bereid. Bij Rain thuis zorgen hij en zijn moeder ervoor dat het me aan niets ontbreekt.

Engelstalig
De Filipijnen spreken bijna allemaal Engels. Ze hebben niet echt een eigen taal. Het Tagalog schijnt dit te zijn, maar de verschillende accenten erin lopen zo uiteen dat mensen uit het noorden en zuiden soms prefereren Engels met elkaar te spreken.
De Engelse taal zie en hoor je overal terug op verkeersborden, radiocommercials, menukaarten. Zelfs in de bios worden de films volledig Engels, zonder ondertiteling vertoont.

Land van tegenstellingen
Allereerst wil ik zeggen dat ik me bewust ben van mijn westerse blik op dit land, of beter gezegd het gedeelte dat ik te zien krijg. Het is vooral ook geen veroordeling, maar ik probeer een duidelijk beeld te schetsen van wat ik zie. Als ik met de programmeurs hier praat dan verschillen we niet veel van mening over hun land. Zij zijn kritisch op hun overheid, maar tegelijkertijd staat Rain met hand op zijn hart op wanneer in een preview in de bios het Filipijnse volkslied klinkt. Ze zijn trots op hun land, ook al hebben ze niet echt een gezamenlijke taal. Ze beseffen dat hun land een enorme braindrain naar het buitenland kent, maar werken zelf ook liever voor een buitenlands bedrijf. Ze vinden het gedogen van de prostitutie zelf ook vreemd, maar nemen me toch mee naar duistere clubs met vrouwelijk schoon.
De Filipijnen is eilandengroep vol tegenstellingen, die de charme van het land enerzijds aantasten en anderzijds vergroten.

Kust en eilanden
Het mooiste gedeelte van de Filipijnen bevindt zich niet in de streek waar ik nu zit. Pampanga wordt niet gekenmerkt door mooie gebouwen, eilanden met parelwitte stranden en azuurblauwe zee. Wat betreft de stranden en de zee… Dat hoop ik  dit weekend te zien aan de kust tijdens ons teambuilding weekend.
Ik kan nu al zeggen dat ik hier graag nog eens terugkom. Zowel om mijn collega’s nog eens te bezoeken als om de highlights van het land te zien.

Bekijk voor een indruk de foto’s op onze Facebook Fanpage.

Eind 2012 verwacht ik dat er het volgende staat bij 50% van BV Nederland, die besluit iets met social media te willen doen:

LinkedIn

• Medewerkers hebben een LinkedIn training gehad
• LinkedIn accounts zijn geoptimaliseerd volgens de richtlijnen
• Er is een eigen LinkedIn groep gestart

Twitter

• Medewerkers weten hoe Twitter werkt (een mention, hashtag en Retweet is voor velen niet meer vreemd)
• Er is een bedrijfstwitter account
• Sommige medewerkers twitteren uit persoon

Facebook

• Facebook Fanpage ingericht
• De Fanpage een mooie welkomsttab

Blog

• Er staat een weblog op de site
• Website is voorzien van social media buttons, Twitterfountain en Facebook boxes

Youtube

• Er is een Youtube kanaal geclaimd

Social media horror scenario
Begin 2013 is het dan zover. Bedrijven denken klaar te zijn met social media. Alle maatregelen zijn toch getroffen? Maar dan? Dan gebeurt er het volgende:

• De LinkedIn groep blijft ongevuld
• Bedrijfsaccounts op Twitter zenden per week een tweet
• Persoonlijke twitter-accounts blijven eieren
• Facebook wordt vergeten
• Het blog wordt 1 keer per maand gevuld met een persbericht
• Op Youtube is het bedrijfsuitje te vinden

Een horrorscenario mijns inziens, maar een grote valkuil waar veel organisaties in dreigen te vallen.

Voorkom een social media horrorscenario
Organisaties richten zich te veel op de middelen en denken niet na wat te willen met al die accounts. We moeten iets met social media wordt er geroepen. Social media experts prediken voor Twitter, Facebook en LinkedIn en weten haarfijn te vertellen hoe al deze netwerken praktisch werken. Maar in hoeverre wordt er echt met de organisatie meegedacht? Waarom wil je als organisatie social media inzetten? Wat zijn de doelen? En hoe kan je de middelen zo gebruiken dat deze doelen worden verwezenlijkt? Ben je als organisatie je er  van bewust dat het inzetten van social media niet eenmalig is, maar een continue doorlopend proces?

Wees voorbereid voordat je begint
Het goed en effectief inzetten van social media is naar mijn mening niet iets wat je zomaar doet. En ook niet iets dat je meteen tonnen geld oplevert. (Je wordt niet zomaar trending topic en trending topic worden moet geen doel op zich zijn.) Het inzetten van social media vereist veel binnen een organisatie, een cultuuromslag, doorzettingsvermogen een andere manier van denken en daardoor communiceren. Zo’n proces zal continue en voortdurend lopen. Communicatie gaat steeds sneller en mobieler op steeds meer netwerken en platformen, dit is een ontwikkeling die doorloopt en waarvan ik geen einde zie. Het opleiden van personeel hoe iets werkt is een eerste stap, maar het uitvoeren, het effectief en slim gebruiken verschilt van de persoon, het beroep en de daarbij gestelde targets of doelen.

Diep ingesleten in de organisatie
Social media moet diep in de wortels van iedere organisatie ingesleten zijn. Dit heeft tijd nodig. Het gebruik ervan zou voor iedereen net zo gewoon moeten zijn als Word, Excel en Powerpoint. Niet alleen op afdelingen als marketing, communicatie of sales, maar ook bij financien, facility management of productontwikkeling. Daar moet goed over worden nagedacht. Een social media expert kan dit niet alleen. Hiervoor is een groep mensen nodig binnen de organisatie (het liefst zo divers en verschillend mogelijk), maar ook klanten en andere stakeholders. Mensen die de organisatie snappen en de organisatie kunnen doorgronden. Een groep die anderen ook weer binnen als buiten de organisatie kunnen betrekken. Zo’n projectgroep zal in de toekomst belangrijk zijn voor het trekken van de kar. Het motiveren van anderen en het pro-actief kunnen reageren op nieuwe mogelijkheden die in de toekomst zullen worden uitgevonden.

Content
Wanneer je weet wat je precies wilt met social media en welke kanalen je waarvoor wilt gebruiken is een goede contentstrategie uitermate belangrijk. Je kunt je als organisatie bijvoorbeeld de volgende vragen stellen:

• Wat wil je vertellen
• Hoe wil je overkomen
• Wat wil je voor je klanten doen
• Wat wil je je klanten/ stakeholders over jou laten vertellen
• Wat wil je over je klanten vertellen
• Welke informatie wil jij graag weten (markt informatie, input voor productinnovatie, etc)
• Hoe wil je dat je medewerkers overkomen
• Hoe wil je je klanten helpen en van informatie voorzien
• Hoe wil je intern communiceren
• Hoe wil je vacatures vervullen
• Hoe wil je bepaalde acties uitzetten
• Hoe wil je klanten exclusieve informatie bieden
• Etc, etc.

Vervolgens bedenk je je bij elke vraag welke informatie je daarvoor nodig hebt en of daar content voor geproduceerd moet worden. Goede content in woord, beeld en film geven de input voor het vullen van de middelen. Content kun je zelf schrijven, filmen of fotograferen, maar er is ook voldoende content te verzamelen van anderen via andere kanalen. Daarnaast komt er ook content van je klant binnen, vragen, ervaringen, positieve en negatieve ervaringen. Ook de accounts van medewerkers leveren een bron van input. Sommige informatie komt automatisch op je af andere informatie moet je zelf verzamelen. In totaal komt er dus een grote brei van informatie en informatie stromen die via de juiste kanalen kan worden uitgezet. Een of meerdere community managers kunnen de aanlevering van de content regelen en structureren in samenspraak met bijvoorbeeld bovengenoemde projectgroep.

Middelen
Facebook, Twitter, LinkedIn, Youtube, Yammer, blogs en andere sociale netwerken zijn slechts de middelen voor het verspreiden van de informatie. Het is belangrijk dat je weet hoe je ze inricht en welke informatie je op welke kanalen uitzet. Maar ook hoe je de kanalen met elkaar koppelt. Wanneer de juiste strategische keuzes zijn gemaakt, de projectgroep draait, social media gedragen wordt binnen de organisatie, de content draait en dit alles als een continue proces wordt gezien, zal de inzet van de middelen niet heel ingewikkeld zijn. Maar om zover te komen is voor veel organisaties een lange weg te gaan…

Online contact
Voor mijn werk heb ik dagelijks contact met Joms, Gio, Marjone, Rain en Ker.
Twee andere jongens Bryan en Randy werken op projectbasis. Ook met hen heb ik regelmatig contact via Skype of email.
Om verschillende redenen zijn eerdere reizen naar de Filipijnen steeds geannuleerd. Iets wat wij, maar ook zeker de programmeurs  erg jammer vonden. Voor de teamgeest is mijn bezoek ontzettend belangrijk. Voor ons zijn ze echt onderdeel van Socialmedium, maar hoe voelen zij dat? Ik ben hier om dat uit te zoeken!

Zenuwen
Ik wist vanaf half december dat ik zou gaan en bovenal dat ik alleen zou gaan. Tot 2 dagen voor vertrek kende ik geen twijfels. Ik had er zin in!
Toen begon het toch te kriebelen. Hoe zal het zijn?  Het is toch spannend. Je kent elkaar wel, maar toch ook weer niet…

Misschien is het het beste te omschrijven als een eerste date met iemand die je online hebt ontmoet, zonder het doel van een liefdesrelatie dan. Niet dat ik ervaring heb met online daten, maar toch.

Aankomst
Na een relaxte vlucht van 12 uur kwam ik aan op Manila Airport. Geen problemen met de autoriteiten, koffer was er binnen een half uur. Eenmaal voorbij alle controleposten, was ik dan in de Filipijnen, maar waar waren mijn collega’s?

Ik kon me herinneren dat Joms me ongeveer anderhalf uur voor vertrek op Skype vertelde dat ze bij de L zouden staan. Ik vond dit al vreemd, maar achteraf ben ik blij dat hij het vertelde. Bij aankomst bleek namelijk dat Manila Airport geen aankomsthallen kent zoals wij die kennen van Schiphol. Alleen de grotere reisbureaus mogen in de Airconditioned hal staan om toeristen op te pikken.
De “gewone pick-up” is buiten en ziet eruit als een soort busstation, waar je onder de letter van je achternaam moet gaan staan. Aan de overkant kunnen degenen die je ophalen zich dan opstellen. Ik heb hier helaas geen foto’s van gemaakt. Voor een kleine indruk zie onderstaande, wat gedateerde, foto (gevonden via google).

Elkaar leren kennen
Afgelopen weekend heb ik Joms, Randy en Rain al een stuk beter leren kennen. Slimme gasten met een zeer westerse houding. Ze nemen me mee op sleeptouw, wat ook betekent dat ik het plaatselijke nachtleven in moet. Google voor de gein eens op Angeles City Nightlife Fields Avenue en je zult begrijpen dat ik me wat ongemakkelijk voelde! Echt wennen doet het niet, maar het is op zijn minst bijzonder om mee te maken.

Werkweek
Gisteren begon de “gewone werkweek”. ’s Avonds wachtte een feestmaal, bereid door Joms’ moeder, en ook Gio schoof aan. Wederom erg gezellig en tof om ook Gio te ontmoeten!

Voor mij is de invulling van deze week als volgt: Mijn hoofdtaak is gesprekken voeren met de programmeurs. In deze gesprekken wil ik wat zaken vanuit Nederland verduidelijken, maar vooral te horen krijgen hoe zij hun werk vinden, of ze gemotiveerd zijn, wat ze nog willen leren, en wat zij vinden dat er vanuit Nederland moet verbeteren. En natuurlijk doe ik buiten de gesprekken om mijn best om ze ook op persoonlijk vlak beter te leren kennen. En dat gaat zoals eerder gezegd heel behoorlijk!
Daarnaast zal ik bloggen en foto’s posten op onze Facebook Fanpage. De eerste foto’s zijn inmiddels gepost. Aankomend weekend gaan we naar het strand voor teambuilding. Hiervoor komen Ker en Marjone over vanuit hun woonplaats Illigan die zo’n anderhalf uur vliegen verderop ligt. Natuurlijk ben ik ook erg verheugd om hen te ontmoeten!
Over de ontmoeting met Ker en Marjone en ons teambuidling weekend zal ik natuurlijk ook bloggen! Ook zal ik een impressie geven van het straatbeeld hier.

Daarnaast is een goed netwerk van belang. Mensen die je kennen, waarderen en vertrouwen. Mensen die jou aanbevelen bij anderen, omdat ze geloven in jouw kunnen. Social media kunnen je enorm helpen met het opbouwen van een netwerk, maar ook bijeenkomsten, seminars en borrels zijn super waardevol. De combinatie offline – online maakt het geheel nog sterker.

Ook ik ben continue aan het netwerken. Ik vind het ontzettend leuk om mensen met elkaar te verbinden en nieuwe mensen te leren kennen. Daarnaast steek ik veel tijd in mijn eigen ontwikkeling en de ontwikkeling van Socialmedium. Met diverse mensen spar ik over mezelf en mijn bedrijf. Mensen die mij een spiegel voorhouden, ervaringen delen en kennis in huis hebben die ik niet heb. Vooral de diversiteit van een netwerk vind ik belangrijk. Wanneer ik alleen maar online communicatie experts om me heen zou hebben, zou ik niet ver komen. Nee ik wil graag veel verschillende mensen om me heen hebben, van jong tot oud, van advocaat tot schilder. Mensen met allemaal andere inzichten, ervaringen, passies en overtuigingen.

Continue ben ik op zoek naar nieuwe mogelijkheden om verbindingen te leggen. Via een tweet van Vrouwenpassie kwam ik op het nieuwe project WE keep on growing. Ik besloot me op te geven en al snel kreeg dat ik te horen dat ik was geselecteerd! Ik heb het geluk een van de 30 vrouwelijke ondernemers te zijn die 2 jaar lang wordt gecoacht door een mentor. WE staat voor Women entrepreneurs, een club van 30 ambitieuze ondernemers die 1-4 jaar een bedrijf hebben en graag willen groeien. Deze groep vrouwen wordt gecoacht door 15 ervaren ondernemers. Het project wordt gefinancierd door het Ministerie van Economische Zaken, Landbouw en Innovatie. Doel is het stimuleren van het vrouwelijk ondernemerschap. Niet alleen Nederland doet hierin mee, maar ook andere landen binnen de Europese Unie. Alle kennis en ervaring wordt gedeeld met de landen onderling.

Ongeveer een maand geleden hadden we onze eerste bijeenkomst, een pitch training door niemand minder dan Machteld Kooij. De pitch zou de keuze van de mentor bepalen voor de mentee.  De week erop was het zover… Alles wat we uit de training van Machteld hadden geleerd moesten we in 1 minuut waar zien te maken. In 1 minuut vertellen over je bedrijf, ambities en drijfveren. Het leek onmogelijk. Maar wat waren die pitches geweldig. Vol ambitie, enthousiasme en drive ging iedereen de bune op. Ook ik… en het voelde echt fantastisch. Mirjam Bink koos mij uit tot mentee. Een geweldig mens, met veel ervaring en een sterk netwerk.

De sfeer was gedurende de gehele dag geweldig. Je kon de ambitie letterlijk voelen. Deelnemers en mentoren zochten met elkaar de verbinding. Vrouwen met allemaal een heel verschillend bedrijf (van IT tot tasjes, van luchtventilatie tot ondersteuning van mensen met kanker). Totaal verschillende specialismen, kwaliteiten en overtuigingen die op zo’n dag samenkomen, maar met elkaar een sterk netwerk vormen. Door social media verwatert het contact na zo’n dag niet, maar blijft de verbinding levend. Op Twitter communiceren we met elkaar via hastags #wekeepongrowing en #wkog, deelnemers schrijven blogs, er is een Facebook account en sinds kort bestaat er een LinkedIn groep.

We blijven elkaar offline ontmoeten. Morgen is een hele speciale dag dan gaan we met z’n allen naar Den Haag, waar het project officieel wordt geopend door Maxime Verhagen en Maxima!!! Een heel bijzondere dag. Maar ik moet eerlijk bekennen, ik kijk meer uit om alle deelnemers weer te zien, dan onze prinses…

Nu 20 jaar later, heb ik (gelukkig) door dat het toch allemaal een beetje anders in elkaar zit. De hele grote mensen wereld wordt erg opgeblazen en dingen zijn niet zo heel moeilijk als ze lijken te zijn. Die vermoeidheid komt vaak niet omdat het werk zo moeilijk is, maar omdat mensen dingen doen waar ze geen energie van krijgen. Als je het werk doet wat je leuk vindt dan is het allemaal niet zo ingewikkeld. Natuurlijk moet je voor bepaalde beroepen, bepaalde kwaliteiten in huis hebben. En niet iedereen kan dokter worden of elektromonteur. Maar als je de ambitie, drive en energie stopt in iets waar je echt in gelooft dan ben ik ervan overtuigd dat je kan komen waar je wilt komen.

Hetzelfde geldt voor ondernemen. Er zijn mensen die ons proberen wijs te maken dat ondernemen een hoog staaltje kunst is dat maar voor weinig mensen is weggelegd. Het krijgen van klanten, het genereren van inkomsten, de administratie worden als een enorme drempel gezien. Laat staan het risico wat ondernemen met zich meebrengt. De meeste mensen zien ondernemen als iets ontzettend moeilijks en besluiten daarom maar bij hun baas te blijven werken.

Ik ben blij dat ik dat ik de stap van ondernemen wel heb gewaagd en al op jonge leeftijd. Op mijn 27e had ik al diverse banen gehad en voelde ik me echt ongelukkig op mijn werk. Ik zat in een vicieuze cirkel. Ieder half jaar ging ik weer keek ik weer naar de vacatures in de krant, solliciteerde ik, werd ik aangenomen en na een half jaar voelde ik me weer precies hetzelfde. Op het juiste moment leerde ik Matthijs kennen. Toen we elkaar een halfjaar kenden besloten we te gaan samenwonen en te starten met een eigen bedrijf.Wellicht dat we door onze verliefdheid en de roze wolk waarop we verkeerden de beren niet zagen, maar ik ben zo blij dat we de stap genomen hebben!

We bezochten netwerkbijeenkomsten, werden actiever op Twitter, legden contacten via LinkedIn en startten een website met een blog. Binnen een mum van tijd hadden we hele leuke opdrachten! Eigenlijk heel simpel, gewoon door te doen en te praten over je passie, je kennis en het leggen van de juiste contacten.

Nu 2 jaar later hebben we natuurlijk ook onze dalen gehad. Personeel, deadlines, partnerschappen en veeleisende klanten brengen ook stress en miskleunen met zich mee. De schouders eronder zetten, doorpakken en jezelf blijven ontwikkelen door coaches, boeken lezen en met anderen mensen te praten helpen hierbij enorm. Blijf niet hangen in de sleur van de dag, maar probeer iedere keer weer innovatief te zijn en na te denken of je nog steeds datgene doet waarom je begonnen bent en hoe je jezelf kunt verbeteren. Zo kun je alleen nog maar beter worden met je bedrijf.

Nu weet ik dat ondernemen niet voor iedereen zo makkelijk afgaat als bij ons. En dat sommigen bergen moeten beklimmen om te komen waar ze willen komen. Maar echt als je wilt dan is het mogelijk. In volgende blogs zal ik meer praktische tips geven. Hierbij mijn eerste tips alvast vandaag:

• Volg je passie
• Doe iets wat je goed kunt
• Ga er met 100% voor
• DOE
• Zie niet te veel beren op de weg

Kortom: Laat je niet misleiden door de grote mensen wereld, maar volg het kind in jezelf .

Het lezen van blogs doe ik met grote gretigheid, ik wil zoveel mogelijk informatie opslaan en vind het geweldig om persoonlijke verhalen te lezen. Maar… ik reageer veel te weinig. Ik geef veel te weinig aandacht aan mijn medebloggers, die ik zo respecteer en waar ik mijn inspiratie vandaan haal. Waarom neem ik  niet de moeite een reactie terug te schrijven? Is dat de vluchtigheid van het internet, de anonimiteit, laksheid of egoïsme? Ik kan er geen eenduidig antwoord op geven.

Treed uit de anonimiteit
En dan reageer je… Persoonlijk of anoniem? Anonieme reacties op een blog zijn een stuk minder leuk. Mijn nieuwsgierigheid wil weten wie er reageert, welke persoon zit er achter die reactie? Een gezicht of een foto maakt dat alles nog meer waard. Een anonieme persoon, een leeg poppetje, maar ook een logo van een bedrijf maken de reactie toch een stuk onpersoonlijker? Het is hetzelfde als je met een bivakmuts op je hoofd of vermomd de straat op gaat, bang om herkend te worden door de boze buitenwereld.

Hoe plaats je een foto bij je reactie
Met Gravatar.com is het heel makkelijk om een gezicht aan jouw reactie te geven. Het is een keer instellen en voortaan komt jouw foto altijd bij jouw reactie te staan.

1. Ga naar http://nl.gravatar.com/
2. Klik op aanmelden
3. Vul je e-mailadres in
4. Vervolgens krijg je een activatiemailtje en druk je op de link in de mail
5. Vervolgens kom je op een scherm waar je je gebruikersnaam en wachtwoord in kunt stellen
6. Voor het opgegeven emailadres kun je nu een foto instellen door op ” Voeg er een toe door hier te klikken” te klikken
7. Kies waar je de afbeelding van wilt afhalen
8. Kies een bestand en klik op volgende
9. Snij je foto bij en klik op bijsnijden en klaar
10. Vervolgens moet je jouw foto nog een waardering geven (ik ga ervan uit dat mijn lezers altijd voor G kunnen kiezen)
11. En je gravatar staat!

Iedere keer als je nu op een blog reageert met dat betreffende e-mailadres dan verschijnt die foto helemaal automatisch als reactie bij een blog. Op een account kun je verschillende foto’s en e-mailadressen instellen. Zo kun je ervoor kiezen om een zakelijke foto te koppelen aan een zakelijk e-mailadres en een prive foto aan een prive e-mailadres. Reageer je op een zakelijk blog met je zakelijke e-mail dan komt je zakelijke foto automatisch te voorschijn, reageer je op bijvoorbeeld een hobbieblog dan kun je weer je prive e-mailadres gebruiken en komt je prive foto te voorschijn!

Mijn Gravatar is al ingesteld, nu mijn reacties nog. Met hetzelfde voornemen als #iederedagbloggen ga ik nu ook #iederedagreageren ! Wie doet er mee?

Eigenlijk stond er al eerder een ontmoeting gepland. In juli hadden Matthijs en ik een fantastische reis gepland. Ongeveer een maand voor vertrek kwam ik er echter achter dat ik zwanger was. Vier dagen voor vertrek verloor ik bloed. Ik was ontzettend bang voor een miskraam en zag dat al helemaal niet zitten in het vliegtuig. Toen ik de volgende dag op het nieuws ook nog gigantische overstromingen voorbij zag komen wist ik het zeker, hier gaan we nu niet heen…

En nu gaat Jossi! We wilden niet meer langer wachten, voor goede afstemming met onze programmeurs en het creëren van saamhorigheid is zo het zo belangrijk dat we ze in real live ontmoeten. Jossi is onze projectmanager en de schakel tussen klant en Filipijnen. Hij skypt dagelijks uren met de jongens en is hun vertrouwenspersoon. DE persoon om daar heen te gaan dus…

De Filipijnen hoe het begon

Ik merk altijd dat mensen het heel interessant en speciaal vinden als we vertellen dat onze programmeurs Filipijnen zijn. Voor ons is het nu heel logisch, Joms, Marjone, Gio, Ker en Rainier zijn gewoon een onderdeel van ons team. Maar toen wij 2 jaar geleden begonnen vonden wij en ik het ook bijzonder. ‘s Avonds briefte je de opdracht en je werd wakker en het was klaar, geweldig toch?

Matthijs en ik zijn begin 2010 begonnen met Socialmedium. In het begin gaven wij voornamelijk advies en trainingen met de focus op social media. Al snel kregen wij de vraag of we ook de middelen konden ontwikkelen en gingen we op zoek naar mogelijkheden. Een vriend van ons werkte met mensen uit de Filipijnen en was daar heel enthousiast over. Samen met hem plaatsten wij een vacature op een Filipijns jobboard en al snel stroomden de reacties binnen. Via Skype hielden we interviews en binnen een week werkte Joms voor ons. Een schot in de roos. Hij bleek een geniale programmeur. Betrouwbaar, loyaal en iemand die met je meedenkt. Ons succes hebben we te danken mede dankzij hem. Nu 2 jaar later werken er 5 programmeurs fulltime voor ons (ook in Nederland hebben we inmiddels een fantastisch team). Onze Filipijnse programmeurs werken allemaal vanuit huis en kenden elkaar niet. We hebben al verschillende teamuitjes voor ze georganiseerd om elkaar te leren kennen, maar zelf hebben we ze dus nooit gezien.

Vannacht landt Jossi om 4.00 Nederlandse tijd. Zo gaaf en spannend… Hij zal bij een van de programmeurs blijven slapen, ze allemaal bezoeken en volgend weekend gaat hij met iedereen naar een resort als teambuilding. Ik ben zooo benieuwd naar zijn avonturen, hoe de eerste ontmoeting zal zijn en of hij alle punten met ze kan bespreken die hij op zijn lijstje heeft staan. Jossi gaat over zijn avonturen bloggen, op deze site en op Facebook. Dus wordt vervolgd…

vlnr: Bryan, Marjone en Joms

En nu zit ik thuis. Ik heb gisteren de laatste opdracht voor een klant afgerond en ik merk dat ik nu rust en ruimte in mijn hoofd begin te krijgen. Rust en ruimte om nu de dingen te doen die ik echt leuk vind. Ik kan me nu heerlijk bezig houden met het wassen en strijken van babykleertjes, kneuteren in de babykamer, dvd’s kijken, geboortekaartjes regelen, etc. Maar professioneel kan ik ook niet stilzitten. Op het werk ben ik continue met mijn passie bezig en dat kan ik nooit opgeven. Maar ik kan me door het verlof wel weer richten op de dingen die ik het allerleukste vind, en die ik door drukte op kantoor heb laten liggen. Een van die dingen is bloggen. In 2011 heb ik dat veel te weinig gedaan en nu ik daarop terugkijk vind ik dat erg jammer. Nu in 2012 wil ik daar verandering in brengen en mijn verlof is daarvoor een uitgelezen kans / startpunt.

En toen las ik het blog van Elja Daae waarin ze vertelde dat ze vanaf december 2011 iedere dag een blog aan het schrijven is. Hoe geweldig dat is en wat het haar oplevert. Alle blogs die ik las die ze de afgelopen maand heeft geschreven vond ik leuk / goed / informatief. Haar blog gaf me zoveel energie en inspiratie dat ik er een nacht slecht van had geslapen omdat ik ook snel wilde beginnen. Op Twitter vond ik de hashtag #iederedagbloggen en het is al echt een community aan het worden, vol met mensen die zich hebben voorgenomen om iedere dag iets te schrijven. Allemaal zulke leuke blogs, met persoonlijke, zakelijke, informatieve en boeiende verhalen… Daar wil ik graag deel van uitmaken!

Vanaf vandaag dus iedere dag een blog van mij! Het zal een combi worden van alles wat op mijn pad komt. Zowel persoonlijk als zakelijk… Een heerlijk gevoel, een spannend vooruitzicht! Tot morgen!

Welke kwalititeiten zoeken wij?

- Je bent actief op social media
- Je snapt de kracht van social media en kan dit ook aan anderen uitleggen
- Je bent assertief
- Je bent zelfstandig / verantwoordelijkheidsgevoel
- Je bent accuraat
- Je kunt planmatig werken
- Je bent initiatiefrijk
- Je kunt bondig en inspirerend schrijven

Wat doe je

- Je schrijft artikelen
- Je helpt bij de ontwikkeling van online strategie rondom nieuwsvergaring (artikelen, video’s, blogs, columns, etc…)
- Je helpt bij het opzetten van online / social media campagnes
- Je stelt rapportages op rondom conversie, bezoek en gebruik van websites en social media kanalen
- Je helpt bij het beheren en onderhouden van de pagina’s/accounts bij de diverse social media (natuurlijk leren wij je hoe je dat moet doen)
- Je helpt met het schrijven en sturen van e-nieuwsbrieven
- Je levert proactief input

Als je bij ons stage loopt dan
- Ben je onderdeel van een jong en ambitieus team
- Tref je een informele sfeer waar gezelligheid en professionaliteit hand in hand gaan
- Bieden wij je grote vrijheid met dito verantwoordelijkheid
- Is geen dag hetzelfde
- Helpen we jou om jezelf te ontplooien en je sterke punten verder te ontwikkelingen
- Stimuleren we je om te blijven leren
- Sta je aan de wieg van een aantal belangrijke internet ontwikkelingen

Interesse mail je motivatie naar simone@socialmedium.nl